Turquia

    Uzeyir Lokman CAYCI

 

La humanidad

Desde que las aspiraciones primitivas
Se unieron a la lucha de intereses
No quedan vestigios de la amistad
Amigo mío...

Todas las conductas viles
son la propia altura de individuo...
Los intentos de dañar
Van detrás del bien...
El que lleva sus asuntos egoístamente
No puede hallar amigos
Hermano mío...

Todo está bajo observación aquí abajo
No son los instrumentos
Sino el hombre el que está descompuesto...
Es el día de la diligencia
Tras la amistad...
La maldad no se olvida
Hermano mío...

Ciertas creaturas no son
El muro de las lamentaciones
Se han vuelto allí a llorar...
Las pasiones
Arrastrando al hombre tras ellas
¡no son vacas de amarrar!
Aquel que tiene un ciego por guía
No puede alcanzar su objetivo
Hermano mío...

 


El espejo

El ser humano se mira a sí mismo
En el espejo...

Se queda al otro lado pensativo
De un momento a otro
Ve figuras deformes
Ve las cosas al revés...

Busca un culpable
Constantemente
Ve los tejidos
En pedazos...

El que es acusado
Es él mismo...
El ser humano cortés
No puede acusar sin conocimiento...

Aunque el ser humano viva en París
O en Konya
Las verdades son invariables
En el universo...

El ser humano se ve a sí mismo
En el espejo...


Las razones del cuervo

Preguntósele al cuervo:
"¿Cuándo serán las bodas?"
El respondió:
"En la cosecha de la cebada..."
Volviósele a preguntar:
"¿Mientras llega ese momento
Que planeas hacer?"
El replicó:
"Derribar los espantapájaros..."
Rieron
Mientras decían "¿Por qué?"
El cuervo tras una breve reflexión
Dio su respuesta:
"No hay diferencia alguna
Entre cierta gente y los espantapájaros..."


by Uzeyir Lokman CAYCI
Los poemas que publicamos fueron traducidos por Yakup YURT
La traducción, del francés al español,
de estos poemas, es del poeta y narrador Leo Castillo

 

 

My Teacher, MON PROFESSEUR, ÖGRETMENIM, MEIN LEHRER
                          Üzeyir Lokman ÇAYCI

 

My Teacher

Superannuated children
At the tether of insensitivity,
These are your work -
Born of selfishness,
Each generation slips away
Further and further.

From every sideways glance
Aimed at revolt
Fleas give birth to dragons
And they do it from the underside
Of workbenches only partially covered with tablecloths.
The month of September in their eyes
Piles their up their hatreds day in and day out,
An anteroom for opportunists
A shelter annihilating love
And -
A prop
For confidence,
Whose opposite face falls into a ravine.

My teacher,
Before the wellspring
of your values dries up...
Draw near, and you'll see the capillary vessles
Of youth.
Draw near,
Before the last vestiges of your sensibilities
Are snuffed out, scattered by the winds of Time.

Oh, I know,
No matter what you plea,
Your inner Tribunal doesn't leave you free
So long as tomorrow drops suffering into your lap.
Events fall out on your right,
Secrets shake you up on your left
The source of worrying
Is in every tomorrow
Looming inside you...
Your accomplishments, my dear teacher,
Only see you
They can't see themselves!...

Üzeyir Lokman CAYCI
Paris - 30.04.2001
Traduit par Yakup YURT en français
French free verse translated into English free verse
by Richard Vallance, 2002

 


MON PROFESSEUR

Les vieux enfants
Au bout de l’insensibilité
Sont ton œuvre…
Ils se tiennent aux crochets
De l’égoïsme
Une génération disparaît
En descendant sans cesse plus bas…

A chaque mouvement de bord
Des vues qui produisent la révolte
Les puces accouchent des dragons
Sous un établi à peine couvert
Le mois de septembre dans leurs yeux
Est un amoncellement de haines
Un foyer pour opportunistes
Un abri anéantissant l’amour
Et …
Un appui
De confiance
Dont l’arrière est un ravin…

Mon professeur
Avant que ne sèche
La source des valeurs…
Approche-toi des vaisseaux capillaires
De la jeunesse…

Approche-toi
Avant qu’une sensibilité éteinte
Ne soit dispersée par le temps.

Je sais
Il y a deux mains à ton col…
Tu n’es pas libre dans ton for intérieur
Pendant que demain souffrant tombe devant toi…

Les évènements à ta droite,
Les secrets qui t’ébranlent à ta gauche
La source des soucis
Ce sont les lendemains
Qui grandissent en toi…
Tes oeuvres, mon professeur
Ne voient pas que toi
Ils ne se voient pas
Eux-mêmes!..

Üzeyir Lokman ÇAYCI
Paris – Le 30.04.2001
Traduit par Yakup YURT

 


ÖGRETMENIM

Eserin senin
Duyarsizligin ucundaki
Yasli çocuklar…
Tutunmuslar bencilligin
Çikintilarindan
Ine ine asagilara
Bir nesil tükeniyor…

Kirpildikça kenarlarindan
Isyan üreten görüntüler
Üstü örtülü bir tezgah altinda
Ejderhalar üretiyor pireler
Eylül onlarin gözlerinin içinde
Kinle olusmus bir yiginak
Firsatçilarin odagi
Sevgiyi imha eden bir siginak
Ve…
Umut bagladiklari
Arkasi uçurum olan
Bir dayanak...

Ögretmenim
Kurumadan
Degerleri kaynagi…
Yaklas kilcal damarlarina
Gençligin…

Yaklas
Sönmüs bir duyarligi
Zaman savurmadan.

Biliyorum
Yakanda iki el var…
Özgür degilsin iç dünyanda
Acilarla önüne düserken yarin…

Saginda olaylar,
Solunda seni hirpalayan sirlar
Endiselerin kaynagi
Senin içinde büyüyen
Yarinlar...
Eserlerin
Sadece seni degil,
Kendilerini de göremiyorlar
Ögretmeniml…

Üzeyir Lokman ÇAYCI
Paris - 30. 04. 2001

 


MEIN LEHRER

Dein Werk sind es
Alte Kinder am anderen Ende der
Gefühlslosigkeit...
Sie halten sich am Eigeninteresse fest,
Nach unten stirbt eine Generation ab...

Je mehr sie von der Kannte verschnitten werden
Erscheinen Rebellion erzeugende Bilder
Unter einer gedeckten Theke
Produzieren die Läuse die Drachen...

Der September ist in ihren Augen
Mit Hass erfüllt
Das Nest der Leute,
Die eine günstige Gelegenheit zu nutzen suchen
Eine Bleibe, in der die Liebe vernichtet wird
Und...
Woran sie eine Hoffnung anknüpfen
Ist eine Stütze
Hinter dem der Abgrund liegt...

Lieber Lehrer,
Bevor die Quelle der Werte ausgeht
Versuche dich anzunähern
An die Kapillargefäße
Der Jugend...

Komm näher
An die ausgehende Sensibilität
Bevor die Zeit davon läuft...

Ich weiß
An deinem Kragen sind zwei Hände...
Du bist in deiner inneren Welt nicht frei
Während der Morgen
Mit Sorgen vor dir erscheint...

Rechts von dir die Geschnisse
Links die Geheimnisse, die dich übel zurichten
Die Quelle deiner Sorgen
Ist der, in dir wachsende Morgen...

Deine Werke
Können nicht nur dich nicht sehen,
Sie sehen sich selbst auch nicht...

Üzeyir Lokman ÇAYCI
Paris - 30. 04. 2001
Übersetzung: Nuray LALE


Üzeyir Lokman ÇAYCI

Poeta turco, residente en Francia
uceyir.cayci@wanadoo.fr
poesie.etoile@wanadoo.fr


Üzeyir Lokman ÇAYCI
FRANCE:
http://laplumelibre.free.fr/plumelibrenum4.html
CANADA:
http://poesieslaissezfaire.homestead.com/plfffaward.html
AMERIQUE:
http://www.poetrylifeandtimes.com/poetnewsSep02.html
CANADA:
http://poesieslaissezfaire.homestead.com/friendsamis.html
SUISSE:
http://lecoindespoetes.ch/poetespoemecayci.htm
TURQUIE:
http://www.amatorceedebiyat.com/eser.asp?id=2239
SENEGAL:
http://www.senpoetes.homestead.com/files/PDS_Index.htm
GURBETTE TÜRK DÜNYASI:
http://morelli.sitemynet.com/turkdunyasi/index.htm
MERÜZ KARTLARI:
http://www.meruz.de/index.html
juergen bargon - artphotodesign
http://www.artphotodesign.com/flash03.htm
© GRUPO PALAVREIROS - 1999/ 2004
TODOS OS DIREITOS RESERVADOS